Dawid Gospodarek (KAI): Jak zmieniał się przez ostatnie dekady profil studentów i duszpasterstwa akademickiego – od czasów PRL-u do dziś?
Ks. prof. Krzysztof Pawlina: Trudno o bezpośrednie porównania, ponieważ nikt dotąd nie prowadził systematycznych badań wśród studentów gromadzących się przy duszpasterstwach akademickich. Duszpasterstwo akademickie jest głęboko zakorzenione w tradycji Kościoła – obok duszpasterstwa dzieci i młodzieży zawsze istniało jako odrębna forma troski. Panowało przekonanie, że trafiają tam ludzie, którzy chcą czegoś więcej, że rodzi się tam inteligencja.
To właśnie skłoniło mnie do podjęcia grantu badawczego na ten temat. Zastanawiałem się – czy dzisiaj w Polsce w ogóle istnieje inteligencja? Kto do niej należy? I czy ośrodki akademickie mają świadomość swojej misji jej kształtowania? Odpowiedź, jaką przyniosły badania, nie była pokrzepiająca — ani ośrodki, ani sami studenci nie mają takiej ambicji.
Uderzyła mnie też niewielka liczba uczestników duszpasterstw. To nie są tłumy. I od razu nasuwa się pytanie: dlaczego? Czy studenci nie są zainteresowani? Czy może same ośrodki są przestarzałe i nie odpowiadają na współczesne potrzeby?
Zrobiłem te badania, żeby pokazać, że duszpasterstwo akademickie ma bogatą historię. Ale historia jest historią. Mnie interesuje współczesność.
Fot. Ewa Kotowska-Rasiak/KAI
Całość wywiadu na: https://www.ekai.pl/ks-prof-krzysztof-pawlina-duszpasterstwo-akademickie-potrzebuje-ofensywy/
