Oferta edukacyjna:
Oferta edukacyjna:
W kolejne piątki Adwentu będą ukazywały się rozmyślania Rektora naszej Uczelni, ks. prof. Krzysztofa Pawliny zatytułowane: „Sezonowy człowiek”, „Zakłócona perspektywa”, „(Nie)potrzebni”, „Zgubione słońce”. Ks. Rektor mówi: Jednym z problemów człowieka jest znalezienie samego siebie. Jeżeli nie żyjemy własnym życiem, mieszkamy w wynajętym mieszkaniu. Na święta warto wrócić do domu. Adwentowe dni to czas powrotu, to czas odkrywania, kim naprawdę jestem i dlaczego żyję. Znaleźć odpowiedź na te pytanie – to prawdziwe święto.
Zapraszamy do wspólnego przeżywania czasu oczekiwania na przyjście Pana. Rozbudźmy w sobie na nowo tęsknotę za bliskością z Bogiem, z Kościołem, z drugim człowiekiem.
Rozważań można wysłuchać zarówno na stronie Akademii, jak i na kanale YouTube.
Pierwszy odcinek będzie dostępny już 29 listopada.
„Modlitwa do Jezusa w obecności Maryi. To Matka Boża uzupełnia nasze braki” – tak określił modlitwę różańcową o. Krzysztof Pałys OP, podczas kolejnego wykładu w cyklu „Duchowość dla Warszawy”, który z inicjatywy Akademii Katolickiej odbył się 21 listopada w auli Narodowego Instytutu Kultury i Dziedzictwa Wsi. Podczas wystąpienia zatytułowanego „Moc czy nuda? O różańcu inaczej” prelegent odniósł się do różnych wymiarów tej modlitwy.
Na początku wskazał na biblijne podstawy kultu Maryjnego. Już samo Słowo Boże zachęca, by oddawać cześć Maryi, co można zobaczyć w hymnie Magnificat (Łk 1,46-55). Wczesna tradycja Kościoła potwierdza szukanie wstawiennictwa Maryi – w Egipcie odnaleziono zapisy modlitwy z około 250 r. Maryja jest naszą duchową Matką, a w Dekalogu otrzymujemy przykazanie czci dla naszych rodziców. Wiara Matki Bożej jest dla nas umocnieniem – Ona zachowała ją nawet podczas męki i śmierci Jezusa. Maryja jest jak „gwiazda poranna”, która zapowiada świt zwycięstwa – Jezusa Chrystusa Zmartwychwstałego. Św. Tomasz z Akwinu podkreślał cześć i szacunek wobec Maryi, który widoczny jest w scenie zwiastowania i słowach anioła Gabriela. Maryja uczy nas również modlitwy zarówno długiego uwielbienia (Magnificat), jak i krótkiej prośby (interwencja w Kanie Galilejskej)
Dominikanin zwrócił też uwagę na radość, która wynika z duchowej relacji z Maryją. Ona nie koncentruje na sobie, wnosi w życie człowieka nadzieję, a nawet poczucie humoru. Doświadczając braku nadziei i smutku możemy szukać oparcia i pomocy u Matki Bożej.
Niektórzy widzą w różańcu nudną, monotonną modlitwę. Dla innych jest potężnym orężem walki duchowej. Czym jest ta popularna modlitwa, której nazwa oznacza „wieniec z róż”? Czy popularność różańca wynikała z powszechnej nieumiejętności czytania, czy z jej kontemplacyjnego charakteru? Co różaniec może powiedzieć współczesnemu człowiekowi? Moc, czy nuda – a może jeszcze coś innego?
Wobec tych i podobnych pytań staniemy podczas kolejnego wykładu z cyklu „Duchowość dla Warszawy”, organizowanego przez Akademię Katolicką w Warszawie we współpracy z Narodowym Instytutem Kultury i Dziedzictwa Wsi. Wykład zatytułowany „Moc czy nuda? O różańcu inaczej” wygłosi o. Krzysztof Pałys OP.
Wykład odbędzie się 21 listopada (czwartek) o godzinie 19.00 w auli Narodowego Instytutu Kultury i Dziedzictwa Wsi (dawna Centralna Biblioteka Rolnicza, ul. Krakowskie Przedmieście 66). Wstęp wolny.
Serdecznie zapraszamy!
Jury XI edycji konkursu im. Majera Bałabana, wybierając spośród 19 prac doktorskich i 23 magisterskich, wyróżniło naszego pracownika ks. dra Andrzeja Tuleja. Ksiądz Andrzej, biblista, specjalizujący się w zagadnieniach związanych ze Starym Testamentem i judaizmem, rozwijając swój warsztat naukowy na dodatkowych studiach, za napisaną tam pracę magisterską pt. ,,Bruno Hussar OP – בעל חזון. Studium historyczno-teologiczne” otrzymał wyróżnienie w konkursie, w którym podstawowymi kryteriami było nowatorskie ujęcie tematu, merytoryczna wartość pracy, dobór i wykorzystanie materiałów źródłowych oraz poprawność wywodu naukowego.
Serdecznie gratulujemy ks. dr Andrzejowi Tulejowi, zarówno otrzymanego wyróżnienia jak i podejmowania trudu ciągłego rozwijania kompetencji naukowych.
„Rozumiem księży, którzy nie radzą sobie z młodzieżą” powiedział ks. Rafał Główczyński na spotkaniu w ramach Formacji Permanentnej Kapłanów. Drugie tegoroczne spotkanie – tym razem jednodniowe – odbyło się 16 listopada.
W konferencji „Czego ci młodzież w twarz nie powie” ks. Rafał opowiedział historię swojego powołania i poznawania kapłańskiego życia. Historię, w której nie zabrakło chwil zwątpienia, rozczarowań i twardego zderzenia z rzeczywistością. Jak choćby wówczas, gdy pełen zapału szedł na pierwszą lekcję religii, a w klasie zastał jednego ucznia. Co z zapałem młodego kapłana do pracy z młodzieżą, kiedy młodzi nie przychodzą na lekcje religii, nie odpowiadają na zaproszenia na spotkania w parafii? Jakże łatwo się poddać, zrezygnować, zwłaszcza gdy wokół nie widać pomocy. „Musisz wyjść” tłumaczył @Ksiądz z osiedla. W doświadczeniu ks. Rafała właśnie fizyczne wyjście w habicie do miejsc, w których przebywali młodzi ludzie oraz nawiązanie rozmowy sprawiły, że młodzi zaczęli zapisywać się na katechezę. Gość spotkania wielokrotnie wskazywał na wagę modlitwy w jego życiu, w życiu kapłana i duszpasterza. „To ona mi zawsze towarzyszy. Dbam o modlitwę. Dbam o spowiedź. I odwaga. Czego mam się bać, jeśli Bóg jest ze mną” mówił. Mówiąc o młodzieży, wskazał na otoczenie, które z różnych stron zniechęca do pójścia na lekcję religii, do pójścia do kościoła, słuchania, co ksiądz mówi. Warto pamiętać, że „oni nie mają nic do ciebie, tylko do twojej organizacji”. Ksiądz Rafał tłumaczył, że młodych ludzi trzeba zagadać, a następnie wysłuchać. Trzeba przyjąć, nakarmić, budować relację, niezależnie czy przyjdą na Mszę w niedzielę.
„Cokolwiek by się nie działo módlcie się. Spowiadajcie się. Wychodźcie z plebanii, bo najgorsze, co może być, to zostać księdzem zamkniętym z telewizorem” – zakończył ksiądz Rafał Główczyński. W drugiej części spotkania, zgromadzeni księża podziękowali Ks. Kard. Kazimierzowi Nyczowi za posługę w archidiecezji warszawskiej.
Galeria zdjęć. (fot. Mirosław Wiśniewski)
„Budzę nie tylko ze snu. Zamyślenia” – to zbiór najnowszych felietonów ks. Pawliny. W pięciu rozdziałach Autor prowadzi Czytelnika po zagadnieniach praktycznych i teoretycznych, egzystencjalnych i duchowych, zwyczajnych i pełnych zachwytu, spajając je za pomocą wartości – przede wszystkim prawdy, dobra i piękna.
„Piękno nie pochodzi znikąd”, „Milczenie mądrości”, „Świętość bez patyny”, „Miłość, wieczny wędrowiec” i „Niezauważony świat narodzin” stanowią trzon prowadzonych rozważań. Autor w przystępnej i krótkiej formie pomaga Czytelnikowi zatrzymać się w zadumie i podjąć decyzję o wyruszeniu w drogę do samego siebie. Jak pisze: „Przestrzenią, którą warto odwiedzać codziennie, jesteśmy my sami”. Dokąd te refleksje zaprowadzą? Można się o tym przekonać, zanurzając się w lekturę. Z pewnością melancholijna aura będzie temu sprzyjać.
Eseje są dostępne w wydawnictwie Sióstr Loretanek: https://sklep.loretanki.pl/produkt/budze-nie-tylko-ze-snu-zamyslenia/
Dyskusja na temat praw zwierząt w nowożytnym społeczeństwie nabrała przyspieszenia w 1975 r. wraz z ukazaniem się książki Petera Singera „Animal Liberation”. Singer postulował uznanie części praw zwierząt, kwestionując dominującą i uprzywilejowaną pozycję człowieka w strefie natury. Problemy etyczne powinny wyjść – według niego – poza relacje człowieka z drugim człowiekiem i objąć również kontakt ze światem fauny. Czy Singer miał rację? Tym właśnie pytaniem zainicjował dyskusję o. dr Janusz Pyda OP prosząc o ustosunkowanie się do tematu panią p. dr hab. Dominikę Dzwonkowską z Uczelni Łazarskiego i ks. dra Błażeja Węgrzyna z Akademii Katolickiej.
Pani Dominika Dzwonkowska sięgnęła do nauczania Kartezjusza i Kanta. Rozwinęła współczesne pojęcie osoby (ludzkiej, prawnej) używane w etyce. Czy ten model etyki można przenieść na świat zwierząt – przyznała, że odpowiedź nie jest oczywista? W dodatku: czy wszystkie zwierzęta mogą mieć jednakowe prawa? Czy nie jest tak, że więcej przywilejów przyznajemy domowym pupilom?
Ksiądz dr Błażej Węgrzyn przypomniał podstawowy podział praw na prawa pozytywne (nadane) i przyrodzone. O ile nie ma problemu z nadaniem zwierzętom pewnych uprawnień pozytywnych, o tyle można postawić zasadne pytanie o te drugie prawa, które przypisujemy wyłącznie osobom. Czy w związku z tym słuszny bywa spotykany tu i ówdzie postulat nadawania zwierzętom jakiejś formy osobowości? Jaka jest różnica antropologiczna między człowiekiem a zwierzęciem?
W żywiołową dyskusję włączyli się obecni na auli profesorowie i studenci Uczelni Łazarskiego. Zastanawiano się m.in. czy kategorie osoby i przedmiotu, używane we współczesnej jurystyce, są wystarczające do opisania rzeczywistości? Czy warto wprowadzić, jak apelują niektórzy działacze, dodatkową kategorię „osoby granicznej”? Jak rozwiązać potencjalny problem równości zwierząt wobec prawa? To tylko przykłady pytań, nad którymi debatowano podczas półtoragodzinnego spotkania.
Dyskusja odbyła się na zaproszenie rektora Uczelni Łazarskiego prof. dra hab. Macieja Rogalskiego, który zaszczycił również swoją obecnością słuchaczy zebranych w auli. W imieniu Akademii Katolickiej zebranych gości powitał rektor ks. prof. Krzysztof Pawlina. Wszyscy prelegenci zostali nagrodzeni brawami studentów. Zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć (fot. Mirosław Wiśniewski) oraz nagrania na YT.
O NAS
Akademia Katolicka (Collegium Joanneum) w Warszawie jest uczelnią kościelną na prawach państwowych, działającą w oparciu o statuty zatwierdzone przez Stolicę Apostolską.
Oferuje studia magisterskie, licencjackie (kanoniczne), doktoranckie, podyplomowe oraz kursy. Na Akademii Katolickiej w Warszawie mogą studiować osoby świeckie, księża, członkowie zakonów oraz instytutów życia konsekrowanego.
POLECAMY
