Codzienność okrada nas z radości.

Świat szarzeje, życie traci smak.

Co raz częściej mówimy, że wszystko już było,

a poczucie sensu jest jedynie iluzją, którą karmimy nasze serca.

A jednak…

Tę szarość odmienia blask poranka Wielkanocnego.

Radość wstaje z grobu.

Życie mówi nam, że jeszcze nie powiedziało ostatniego słowa.

Niech więc  łaska Świątecznego Czasu pozwoli doświadczyć nowej rzeczywistości jaka rodzi się z Ducha.

Niech Spotkanie z Zmartwychwstałym jeszcze raz odmieni nasze życie.

Z wyrazami szacunku

                       REKTOR

Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie

Ks. prof. dr hab. Krzysztof Pawlina

Zapraszamy do wysłuchania kolejnej części rekolekcji pt. Miejsca, które bolą.

Ks. Rektor zauważa, że boleścią dzisiejszego człowieka jest pesymizm. Dlaczego nie ma w nas radości i nadziei, które niosą człowieka wyżej? Ujawnił się kryzys wyczerpania. Ks. prof. Pawlina upatruje źródło tego kryzysu w zubożeniu kultury. Współczesna kultura ma niewiele do zaoferowania w sferze wartości i ideałów. Kultura naszego pokolenia choruje na brak poczucia tożsamości, bezcelowość. Jest coraz więcej środków przekazu, tylko coraz mniej do przekazania.

Zapraszamy do wysłuchania kolejnej części rekolekcji pt. Miejsca, które bolą.

Tym razem ks. Rektor Krzysztof Pawlina rozpoczął rozważania od przedstawienia postaci doskonałego organizatora, człowieka któremu z łatwością przychodzi zarządzać ludźmi na wysokim stanowisku, ale we własnym życiu jest całkowicie nieporadnym żebrakiem miłości. Mądrość to coś więcej aniżeli umiejętność zarządzania czy rozumienie świata wokół siebie. Mądrością człowieka wierzącego jest przygotowanie się do życia wiecznego. Świadomość, że moje życie nie będzie trwało wiecznie i konkretne czyny, które codziennie przybliżają mnie do Królestwa Bożego – to prawdziwa droga mądrości.

16 marca odbyła się na Papieskim Wydziale Teologicznym kolejna Szkoła Liderów Nowej Ewangelizacji.

Tym razem tematem była Komunikacja – jak mówić, żeby ludzie słuchali. P. dr Agnieszka Kozak w pierwszej części wykładu przedstawiła problem, jaki pojawia się podczas wzajemnego komunikowania. Zastanawialiśmy się wspólnie dlaczego czasami słyszymy coś innego niż to, co faktycznie ludzie do nas mówią i dlaczego czasami inni słyszą coś innego niż to, co do nich mówimy, mimo najszczerszych intencji. Drugim tematem, wydaje się że szczególnie ważnym w dzisiejszych czasach, była umiejętność mówienia trudnych rzeczy, takich które mogą ranić drugą osobę, jeśli w niewłaściwy sposób zostaną wypowiedziane.

Czytaj dalej

Papieski Wydział Teologiczny w Warszawie zaprasza na sympozjum „Wiara i kultura. Razem czy osobno?”, które odbędzie się 13 kwietnia (sobota) na Dewajtis 3.  Pragniemy pochylić się nad tematyką wiary w kontekście konkretnych dziedzin kultury: sztuk pięknych, muzyki, literatury i filmu.

Zapraszamy do zapoznania się z szczegółowym planem sympozjum.

Czytaj dalej

Serdecznie zapraszamy na księży  od 2 do 10 roku kapłaństwa na sympozjum ”Wiara i kultura. Razem czy osobno?”. Po sympozjum przewidywane jest spotkanie w ramach formacji permanentnej.

Szczegółowy plan sympozjum »

Zapraszamy do wysłuchania kolejnej części rekolekcji pt. Miejsca, które bolą.

Aby nauczyć się miłości, należy poznać jej choroby, odróżnić zdrowe odruchy od pierwszych symptomów spowszednienia miłości, pośpiechu w obdarzania miłością czy zachłanności. Zapraszamy do obejrzenia w całości czwartej nauki rekolekcyjnej.

Choroby współczesnej miłości

Ks. Rektor Krzysztof Pawlina na początku zauważył że w obecnych czasach słowo „miłość” wypowiadane jest zbyt łatwo. Zasadniczym problemem stojącym na przeszkodzie w obdarzaniu innych miłością, jest znudzenie miłości i poszukiwanie ułudy miłości. Człowiek tęskni za tym czego nie zna, szuka miłości tam, gdzie się jej znaleźć nie da.

Drugą chorobą – kontynuował ks. Rektor – jest pośpiech. Dzisiejsza miłość się spieszy. Nie dajemy sobie czasu, żeby się nauczyć szacunku do siebie. Chora jest miłość, której brakuje szacunku zrodzonego z dystansu.

Kolejną chorobą miłości jest chęć zawłaszczania drugiej osoby. Nikt nie daje życia od siebie, ale przekazuje otrzymany dar. Dlatego nie możemy traktować potomstwa jako naszą własność, kogoś kto musi spełniać nasze oczekiwania.

Posłuchaj wszystkich nagrań »