(Pobierz)

Wydaje się, jakby to była chwila, ale to już rok od pierwszej wigilii ks. Arcybiskupa Adriana Galbasa w akademickim gronie, która odbyła się w pierwszym tygodniu Jego posługi w Warszawie. Kolejny raz mieliśmy zaszczyt i ogromną radość spotkać się wspólnie w murach naszej Alma Mater i zasiąść do świątecznego obiadu z pracownikami Akademii, obu sekcji Collegium Joanneum oraz Collegium Bobolanum. Po wysłuchaniu fragmentu Ewangelii o „Słowie, które stało się Ciałem” i odśpiewaniu tradycyjnej kolędy, Wielki Kanclerz został powitany przez Rektora AKW ks. prof. Krzysztofa Pawlinę oraz prorektora, dr hab. Piotra Aszyka SJ, prof. AKW. Ksiądz Rektor wyraził radość i wdzięczność całej społeczności akademii za ten rok wspólnej pracy, podejmowanych wyzwań i rozwoju uczelni. Przypomniał, że przed nami święta życia, święta miłości Boga, który chce być razem z nami.

Ksiądz Arcybiskup zaznaczył, że po roku obecności w Warszawie dostrzega znaczenie, jakie ma Akademia Katolicka na mapie teologicznej Polski, ale także w formacji duchowej osób świeckich i duchownych. Podkreślił, że dla Niego bardzo istotne jest, że Akademia ,,słyszy to, co się dzieje w świecie, w Kościele, słyszy pytania, jakie się pojawiają, problemy, jakie mamy i próbuje na nie odpowiadać”. Po złożeniu świątecznych życzeń i pobłogosławieniu opłatków Ksiądz Arcybiskup łamał się opłatkiem z przybyłymi Gośćmi. Przy tradycyjnym barszczu i rybie nie zabrakło wspólnego śpiewu pięknych polskich kolęd z pomocą zespołu muzycznego. Galeria zdjęć. Fot. Mirosław Wiśniewski

Mury naszej uczelni przyjęły w niedzielę 14 grudnia niezwykłych gości. W ramach lokalnej współpracy użyczyliśmy pomieszczeń na świąteczne spotkanie Fundacji Espero – Nadzieja dla Dzieci. Jest to bielańska organizacja pożytku publicznego wspierająca dzieci z niepełnosprawnościami oraz ich rodziny. Integracyjne spotkanie obejmowało Mszę, opowieści Śnieżynki, występ zespołu muzycznego „Miłosierni”, wspólne śpiewanie kolęd, wizytę św. Mikołaja, konkursy z nagrodami, poczęstunek itp. Cieszymy się, że w czasie wolnym od zajęć dydaktycznych nasze nowe pomieszczenia mogą służyć tak szlachetnym celom. Życzymy pracownikom i wolontariuszom Fundacji wiele radości z pełnionej posługi.

W sobotę 13 grudnia odbyło się uroczyste, wigilijne spotkanie Wielkiego Kanclerza AKW – Księdza Arcybiskupa Adriana Galbasa – z pracownikami, studentami i absolwentami uczelni. Metropolita Warszawski odwiedził Akademię w przeddzień pierwszej rocznicę objęcia swej posługi w Warszawie, co w powitanym wystąpieniu przypomniał zarówno Ksiądz Rektor, jak też przedstawiciele studentów.

Wraz z arcybiskupem Mszę koncelebrowało kilkunastu kapłanów, wykładowców uczelni, oprawę muzyczną zapewniła studencka schola i organiści z kierunku edukacji muzycznej, a posługę liturgiczną licznie przybyli szafarze i studenci. W homilii ksiądz arcybiskup porównał dwa greckie określenia czasu: chronos i kairos. Chronos to – nawiązując do słów homilety – starzec, który w mozole kolistego ruchu przeżywa kolejne epoki i pilnuje, by upływ czasu następował bez zakłóceń. Kairos to młodzieniec wybiegający na poszukiwanie ważnych chwil i osób. Chrześcijanie, adwentowi ludzie, również zanurzeni są w dziejowej hegemonii chronosu, ale ich serce wyrywa się wraz z kairosem na poszukiwanie Zbawiciela. Serce chce płonąć, na podobieństwo proroka Eliasza, o którym dzisiejsza liturgia mówi: „prorok jak ogień”. Takiego właśnie ognia życzył wszystkim zebranym Ksiądz Arcybiskup.

Czytaj dalej

„Czy sztuka jest do zbawienia koniecznie potrzebna?” – to pytanie wybrzmiało podczas kolejnego wykładu z cyklu „Duchowość dla Warszawy”. Gościem spotkania organizowanego przez Akademię Katolicką w Warszawie był biskup prof. dr hab. Michał Janocha, biskup pomocniczy Archidiecezji Warszawskiej i historyk sztuki.

Prelegent zwrócił uwagę na obecność dwóch kwestii w postawionym temacie – zbawienia i sztuki. „Zbawienie – zauważył – to, mówiąc słowami niewidomej dziewczynki, taki stan, kiedy kocham, jestem kochany i to się nigdy nie skończy”. Natomiast sztuka może być ujmowana na różne sposoby, poprzez różne definicje – profesor Władysław Tatarkiewicz ułożył ich aż 150. Biskup Michał postawił to pytanie słuchaczom wykładu, którzy na kartach mogli zapisać swoje własne rozumienie terminu „sztuka”. Odnosząc się do tych odpowiedzi, prelegent wyjaśniał różne aspekty tej dziedziny, uwzględniając też zróżnicowane sposoby rozumienia piękna. Wyjaśniając tę wielopłaszczyznowość, odniósł się do subiektywnej i obiektywnej definicji piękna św. Augustyna: „piękne jest to, co się nam podoba”, lub „podoba nam się to, co jest piękne”.

Czytaj dalej

(Pobierz)