Ukształtowany charakter sprawia, że człowiek ma zdolność realizacji spraw, których naprawdę chce. Bez tej zdolności każda przeszkoda, czy to zewnętrzna, czy wewnętrzna może zmienić kierunek jego działania.

Dobrze ukształtowany charakter sprawia, że człowiek wytrwale podąża zgodnie z obranym kierunkiem, zgodnie z wizją swojego życia. Czym jest nasz charakter i w jaki sposób go kształtować? Na jakie elementy naszego charakteru nie mamy wpływu? Czy charakter kształtuje się całe życie?

Wobec tych i podobnych pytań staniemy podczas kolejnego wykładu z cyklu „Duchowość dla Warszawy”, organizowanego przez Akademię Katolicką w Warszawie we współpracy z Narodowym Instytutem Kultury i Dziedzictwa Wsi. Wykład zatytułowany „Taki już jestem! Czy charakter można kształtować?” wygłosi o. Konrad Małys OSB.

Wykład odbędzie się 10 kwietnia (czwartek) o godzinie 19.00 w auli Narodowego Instytutu Kultury i Dziedzictwa Wsi (dawna Centralna Biblioteka Rolnicza, ul. Krakowskie Przedmieście 66). Wstęp wolny.

Serdecznie zapraszamy!

Jednocząca się i zsekularyzowana Europa jako “znak czasu” dla Kościoła była tematem panelu – zorganizowanego w Warszawie w ramach konferencji „Metodologia czytania znaków czasu” – z udziałem przedstawicieli Kościoła z różnych części kontynentu. Wskazywano m.in. na ogarniające Europę zobojętnienie religijne, zanik głębokich relacji międzyludzkich na rzecz wirtualnych kontaktów oraz głód miłości trapiący młode pokolenie.
Abp Adrian Galbas zauważył, że pojęcie “znaki czasu”, znane od czasów Jana XXIII i podkreślone przez Sobór Watykański II w konstytucji Gaudium et spes, zachęcające do badania i interpretowania znaków czasu w świetle Ewangelii, nie jest często używane przez papieża Franciszka i rzadko pojawia się w teologii pastoralnej oraz dokumentach synodalnych. Wyjaśniał, że przyczyną tego może być brak dostatecznych wskazań i kryteriów, co konkretnie można uznać za znak czasu.

Metropolita warszawski zwrócił uwagę, że  zamiast kategorii “znak czasu” pojawia się po prostu kultura. „Papież zdaje się mówić, że łaska musi brać pod uwagę konteksty kulturowe, w których żyjemy” – mówił hierarcha, nawiązując do adhortacji Evangelii gaudium i podkreślając, że „Boży dar wciela się w kulturę tego, kto go przyjmuje”. Hierarcha zaproponował, by zamiast „znaków czasu” mówić raczej o „przejawach kultury”, co jego zdaniem jest bardziej obiektywne.

Czytaj dalej

Serdecznie zapraszamy do udziału w Międzynarodowej konferencji naukowej pt. METODOLOGIA CZYTANIA „ZNAKÓW CZASU”.

Zapraszamy zwłaszcza do udziału w II dniu konferencji, 10 kwietnia,  w AKW – Collegium Bobolanum, ul Rakowiecka 61.

Wybitni prelegenci zagraniczni i z Polski będą mówić o „Znakach czasu” jako zaproszenie do Kościoła synodalnego oraz o „Znakach czasu” w perspektywie Kościoła Europy Centralnej.

Czytaj dalej

„O kształtowaniu obrazu Boga” – tak brzmiał tytuł wykładu z cyklu „Duchowość dla Warszawy”, który odbył się z inicjatywy Akademii Katolickiej 20 marca w auli Narodowego Instytutu Kultury i Dziedzictwa Wsi.

Pomimo licznych prób odkrywania i opisywania Boga, On pozostaje zawsze całkowicie „Inny” – co zawiera się w znaczeniu hebrajskiego terminu „święty”. Prelegent, o. dr Archanioł Borek OFM, na początku zwrócił uwagę, że obraz Boga zawsze w jakimś stopniu nosi znamiona subiektywne, bo uwarunkowane naszą ludzką rzeczywistością. Jednocześnie też słowa ludzkiego języka nie są w stanie oddać tajemnicy Boga. Czy w takim razie, jak wskazuje teologia negatywna, należy zamilknąć? Bóg chce przecież z nami nawiązać kontakt, chce byśmy Go poznawali. Często mówiąc o Bogu używamy negacji, porównując Boga z naszym ziemskim doświadczeniem (np. „Nie-skończony”), lub używamy porównań w stopniu najwyższym (np. „Naj-piękniejszy”).

Antropologa wskazuje, że obraz Boga w człowieku może być kształtowany na trzech polach: (1) procesów ewolucyjnych, (2) przestrzeni społeczno-kulturowej oraz (3) czynników psychologicznych.

1. Odnosząc się do początków ludzkości, możemy zauważyć stopniowy proces odkrywania sfery boskiej, czegoś, co przekraczało świat stworzony i było tajemnicą (por. np. spotkanie Mojżesza z Bogiem w krzewie gorejącym). Człowiek dostrzegał tajemnicze siły natury, którym z czasem nadał cechy boskie, a następnie powiązał z różnymi rytuałami. Do tego można też zaliczyć pojawienie się czci oddawanej zmarłym.

Czytaj dalej